Hjúkkan ég…
Ég er búinn að vera í hjúkkuleik síðan seinni part fimmtudags, en þá kom Sigrún úr aðgerð á hnénu. Hnéð hefur verið að plaga hana lengi en vonandi hefur læknunum tekist að gera við þetta núna. Ég hef reynt að passa að hún stoppi nú nógu lengi til að hnéð nái að jafna sig á þessu, reyna að halda henni frá eldhúsinu. Ég hef því þurft að sjá um mat og þess háttar síðustu daga, get nú ekki kvartað mikið þar sem ég hef fundið eitt og annað í frystinum, eitthvað sem hlýtur að teljast vera úr frystivörulínunni hjá CafeSigrun. Vissi ekki að CafeSigrun væri með svona frystivörur, en þær finnast allavega í frystinum hjá mér. Það þyrfti samt að gera eitthvað í branding málum hjá CafeSigrun, þetta kemur allt í plain plastpokum eða nestisboxum. Ekki mikið lagt í fansí umbúðir eða branding, ég ætti að skrifa eigandunum og spyrja um þetta. Eins væri gaman að vita hvar þetta fæst því það er eitthvað farið að minka í frystinum hjá mér og ég vil endilega kaupa meira.
Annars hef ég nú verið frekar þögull á blogginu upp á síðkastið, ekki haft mikið að segja. Fór að vísu með Fjallafíflunum
(sem eru reyndar að spá í að breyta nafninu á gönguhópnum í Uppáfararnir
) upp á Hvannadalshnúk síðustu helgi. Veðrið var ekki alveg eins og ég hafði pantað, en það var þoka, rigning, slydda og snjókoma, nokkurn vegin í jöfnum hlutföllum allan tímann. En við létum það ekki á okkur fá og þrömmuðum áfram vopnuð GPS tækjum sem er eina sönnunin fyrir því að við höfum komist á toppinn (það sést bara hvítt í bakgrunni á myndunum sem við tókum, svo það er engin leið að vita hvar þær eru teknar). Ég fékk svo leiðina plottaða inn á kort frá Alla, svo eins og sést á kortinu þá komumst við alla leið upp (og reyndar niður aftur). Það er hægt að fá stærri mynd af kortinu með því að smella á myndina.
En þrátt fyrir þoku, rigningu, slyddu og snjókomu og nákvæmlega EKKERT sólskin, tókst mér samt að brenna verklega á nefinu og kinnunum, endurvarpið af jöklinum var örlítið sterkara en ég gerði ráð fyrir. Er því búinn að vera svolítið skrautlegur í framan síðustu viku, rauður og flagnandi. Í framhaldi af því fór ég að velta því fyrir mér hvurslags eiginkonu maður á þegar hún segir að maður sé asnalegur í framan
á meðan ónefndur kaffibarþjónn í bænum segir að þetta sé bara krúttlegt, sýnir að þú ert ekki bara inni alla daga
. Maður þarf ekki óvini þegar maður á svona eiginkonu! Það verður samt að teljast henni til tekna að hún útbjó alveg killer nesti fyrir gönguna, eins og svo oft áður. Svo þó henni finnist ég eitthvað asnalegur þá er það allt í lagi meðan nestið heldur áfram að koma…

















Fyrri færslur





